Już niemowlęta wiedzą, co lubimy robić, a czego nie

 

Małe dzieci to świetni statystycy. Uważnie śledzą nasze zachowanie, a jeśli zauważą jakąś prawidłowość w naszym postępowaniu, na pewno ją zapamiętają – czytamy na łamach czasopisma „Infancy”.

"Jeszcze zanim nauczą się mówić, dzieci uważnie obserwują, co się dookoła nich dzieje i szukają wzorców aktywności, które mogą sugerować istnienie określonych preferencji. Wystarczy dokonać tego samego wyboru trzy razy z rzędu, a dzieci mające zaledwie osiem miesięcy uznają to konsekwentne zachowanie za nasze upodobanie"  - mówi dr Lori Markson z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis (USA).

 

Wyniki badania amerykańskich naukowców sugerują, że już 8-miesięczne maluchy potrafią spojrzeć na świat oczami drugiej osoby. Do tej pory uważano, że zdolność do przyjmowania cudzej perspektywy rozwija się dopiero około czwartego roku życia - ale wygląda na to, iż umiejętność ta pojawia się w dziecięcym repertuarze zachowań znacznie wcześniej.

 

W ramach eksperymentu 60 maluchów, siedząc na kolanach rodziców, obserwowało młode kobiety dokonujące wyboru jednej z dwóch zabawek: biało-brązowego pieska lub żółtej kaczki w fioletowej czapeczce.

 

Eksperyment posiadał trzy warianty. W jednym z nich kobieta w czarnej lub niebieskiej koszulce cztery razy z rzędu sięgała po kaczkę; w drugim – ta sama kobieta trzy razy z rzędu sięgała po kaczkę, a za czwartym razem wybierała psa; a w trzecim – kobieta w niebieskiej koszulce trzy razy sięgała po kaczkę, gdy tymczasem kobieta w białej koszulce jednokrotnie sięgała po psa.

 

Po każdej fazie eksperymentu określona kobieta znów pojawiała się na scenie i dokonywała wyboru którejś z maskotek. Badacze rejestrowali w tym czasie reakcje maluchów, a zwłaszcza długość patrzenia na prezentowane wydarzenie. Wiadomo, że jeśli dziecko długo na coś patrzy, oznacza to, że nie spodziewało się takiego obrotu spraw i jest zaskoczone.

 

Analiza wyników pokazała, że niemowlęta poświęcały o 50 proc. więcej czasu na obserwowanie sytuacji, które przełamywały wcześniej ustalony schemat.

 

"Dzieci, które widziały, że ktoś dokonuje tego samego wyboru trzy lub cztery razy z rzędu, przejawiały widoczne oznaki zaskoczenia – dziwiły się, że osoba ta nie postępuje według wzoru. Zwracały zdecydowanie więcej uwagi na zachowania niezgodne z ich przypuszczeniami" – komentuje dr Markson.

 

W drugiej części badania, po wstępnej fazie obserwacji, kobieta podchodziła do dziecka i pytała: "Czy możesz mi to podać?", "Czy możesz dać mi tę zabawkę?", lecz nie precyzowała, o którą zabawkę jej chodzi. Dzieci automatycznie sięgały po maskotkę, którą kobieta wcześniej konsekwentnie wybierała. Jeśli jednak – w trakcie fazy obserwacji – eksperymentatorka choć raz zdecydowała się na coś innego, dzieci nie wiedziały później, czego od nich oczekuje.

 

Więcej na temat badania znajdziemy pod adresem: DOI: 10.1111/infa.12194 (PAP)

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Polecane

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Ostatnie posty
Please reload

Archiwum
Please reload

Wyszukaj po tagach:
Please reload

Śledź nas!
  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Google+ Social Icon

CENTRUM TERAPEUTYCZNE

ul. Racławicka 42 lok. 98

02-601 Warszawa - Mokotów 

TEL. (+48) 729 993 903

EMAIL: kontakt@centrumdecyzja.pl

psycholog24eu@gmail.com

© 2017 by www.malina.nyc 

  • White Facebook Icon
  • White Instagram Icon
  • Biały Google+ Ikona